Ann De Bisschop Logo

Stop met multitasken!

Vier dingen tegelijk googelen, een mailtje beantwoorden terwijl je aan de telefoon hangt, even tussen het schrijven van dat rapport door de hoogtepunten van het nieuws meepikken. Dat we allemaal voortdurend multitasken, is geen geheim. Maar weten we waarom we het doen? En welk effect het heeft op ons werk? Tipje van de sluier: het is een verslaving, het is hypernefast voor je focus en je leert het maar beter zo snel mogelijk af.

WAAROM JE ZO VAAK MULTITASKT …

Je brein kiest liever de makkelijke weg. De mail die net binnenkwam, is eenvoudiger te beantwoorden dan het vraagstuk waarop je al een paar uur zit te broeden. Dus i.p.v. geconcentreerd verder te blijven werken, gaat je verslapte brein liever voor de snelle, makkelijke prikkel en klikt het de e-mail open.

Je wilt je onmisbaar voelen. De hele dag door balletjes in de lucht houden, geeft je een prettig gevoel. Tijdens het singletasken – je geconcentreerd focussen op één taak – zal je dat gevoel van onmisbaarheid minder ervaren.

Je bent een junkie. Het voortdurend switchen tussen taken en activiteiten werkt erg verslavend. Telkens we dat doen, ervaren we immers een nieuwe prikkel, en die levert ons een shot dopamine op. Dopamine, de neurotransmitter die ook weleens het ‘gelukshormoon’ wordt genoemd, komt vrij in ons brein wanneer we comfortfood eten, seks hebben of … informatie ontvangen. Komt er een mailtje binnen, dan ervaar je daar dus instant een geluksgevoel door.

Alleen: het effect van de dopamine is ook weer heel snel uitgewerkt. Weg geluksgevoel. Meer nog: nadat je dat kortstondige happy shot kreeg, daalt je dopamineniveau tot onder je startpunt. Je voelt je dus ongelukkiger dan voor je op de mail klikte. Om dat te compenseren, ga je vervolgens weer op zoek naar nieuwe prikkels. Resultaat? Een multitasker is als een junk, die steeds meer product nodig heeft en continu op zoek gaat naar z’n volgende dopamine fix.

… EN WAAROM JE DAT MAAR BETER AFLEERT

Je verliest er hopen tijd door. Telkens je switcht tussen taken, betaal je een switching cost: na een afleiding duurt het 25 minuten voor je weer voor de volle 100% geconcentreerd bent. Wanneer je multitaskt, ben je dan ook tot 40% minder productief dan wanneer je singletaskt.

Je creëert meer werkdruk voor jezelf. Door voortdurend te switchtasken, duurt het heel lang voor je echt ‘in’ een taak zit. Daardoor vermindert de tijd aanzienlijk om je, met je volledige verstand, op die taak te focussen. Je krijgt minder werk gedaan, waardoor je meer werkdruk ervaart.

Het stresseert je. Doordat je tijd verliest aan snelle prikkels en switchtasken blijven de grote, belangrijke taken op je to-dolijst staan. Dat bezorgt je een extra dosis stress, waardoor je hersencapaciteit en je focus daalt. Omdat je brein maar half werk levert en je dus niet langer intellectueel bekwaam bent om eraan te beginnen, laat je de belangrijke taken vervolgens opnieuw links liggen. Je kiest wéér voor de snelle prikkels. Zo kom je in een vicieuze cirkel terecht waarin je niet langer efficiënt kan werken, steeds meer stress ervaart én dus meer risico loopt op burn-out.

Focus maakt je gelukkiger dan dopamineshots. Door gefocust te werken, kom je in een ‘flow’ terecht. Flow is die fijne toestand van productiviteit die ervoor zorgt dat je niet in de gaten hebt dat het plots donker is geworden buiten, dat je maag knort en dat je geen enkele keer de appjes op je telefoon of je Facebook hebt gecheckt. Je hebt het gevoel dat je op een paar uur tijd het werk van drie dagen hebt verzet. Net als bij een informatieprikkel gebeurt er ook tijdens flow iets in je brein: het gaat bepaalde gelukshormonen (zoals: endorfines) aanmaken waar je blij van wordt. Alleen heeft het bij flow een langetermijneffect. Duurzame concentratie maakt je dus een pak gelukkiger dan de makkelijke prikkels.